Lazy mindful sunday

Zondag, ik hou van deze dag. Het is een dag waarop je rustig aan kunt doen en niet gehinderd wordt door tijd of dingen die moeten. Over het algemeen kan je zelf bepalen wat je op deze dag doet. In het dorp een stukje verderop is alleen de bakker op zondagochtend open. De Fransen zijn erg gesteld op vers stokbrood. Bovendien wordt er op zondag vaak taart gekocht voor bij de uitgebreide lunch met familie of vrienden die rond 12:00 begint en tot het eind van de middag duurt.

Na een heerlijk ontbijt ga ik met de hond wandelen. Het is aangenaam warm en er staat een briesje. Lekker wandelweer. Ik voel het windje en de zon op m’n huid en de grond onder m’n voeten door de zool van m’n kaplaarzen heen waar ik met blote voeten in loop. Het terrein aflopend richting de weg loop ik wisselend op steen en gras. Steen voelt hard en het loopt niet altijd gemakkelijk. Het is maar net hoe je voet op een steen belandt. Het gras daarentegen voelt zacht, het beweegt mee en ik voel het onder m’n voeten veren. We bereiken de weg. Het asfalt loopt hard, het veert niet, maar loopt wel prettiger dan het stenen pad.


Mooie natuurmomenten

We wonen in een gebied met een glooiend heuvellandschap en onze woning ligt in een vallei. We lopen eerst verder naar beneden, naar de rivier. De adembeweging is rustig, diep en gelijkmatig. Met open zintuigen laat ik de omgeving tot me komen. Ik speur niet, maar kijk wat mijn aandacht vangt. Zo beleef ik mooie natuurmomenten. Ik zie een prachtige vlinder, een libelle en hoor vogels er op los kwetteren.

De wilde bloemen in de berm bewegen op het briesje sierlijk heen en weer. Het is mooi om te zien hoe de planten meebewegen met hun omgeving en wat zich aandient: ze groeien door de warmte en het licht van de zon, blijven fris en fruitig met het vocht van de ochtenddauw of regen, bewegen mee op de wind. Desondanks zijn ze helemaal zichzelf. Fantastisch! Meebewegen en toch jezelf zijn. De natuur kan ons nog zoveel leren.

Vervolgens gaat het omhoog een steile heuvel op! De adem is niet meer diep. Integendeel, die komt hoger en gaat sneller. Pfff…Ik voel m’n benen. Zal dit ooit wennen?

We lopen verder, het bos uit. Ik voel de zon en het briesje op m’n huid. Heerlijk! We komen bij de velden die opgedeeld zijn in kleine weides waarop de witte Charolaise koeien gezapig staan te grazen en kleine akkers met zonnebloemen, graan of koolzaad. De velden worden omzoomd door hagen en bomen. Op deze wijze behoud je biodiversiteit.

We keren huiswaarts en het leuke van teruglopen is dat we de heuvel af gaan. Thuisgekomen ga ik op de veranda zitten. Met een kop kruidenthee in de schommelstoel zitten mijmeren. Ik kijk wat m’n aandacht vangt: een gedachte, vogels, vlinders… Ik hou van zondag. Lazy, mindful zondag.

Dit is een update en eerder gepubliceerd (2018) | www.centredusilence.com

Lazy mindful sunday