Stil zijn en waarnemen

Overal zie je natuurlijke ritmes terug: in dagen, seizoenen, maanfases. Alles heeft een begin en een einde en wordt gescheiden door een hoogtepunt. In de herfst trekt de energie zich gestaag terug en gaat diep de aarde in, tot in de kern. Daar komt ze volledig tot rust. Na gedane arbeid is het zoet rusten. De energie gaat in de pauzestand.

Druk-druk-druk

Dit proces is ook in ons werkzaam. Door de snelheid waarmee we tegenwoordig leven, zijn de meesten van ons de feeling met dit natuurlijke ritme van bewegen en rusten kwijtgeraakt. Ons leven wordt beheerst door de agenda, de berichten op de smartphone, de werkdruk, de sociale druk. We zijn druk-druk-druk. Niemand wil het en toch doet iedereen het…??

We nemen nauwelijks of onvoldoende tijd om te rusten, om te mijmeren, om te reflecteren. We raken verder en verder verwijderd van onze kern. Lichaam en geest hebben pauzes nodig om te herstellen. Ik moet mezelf er regelmatig aan herinneren dat ik tijd neem om stil te zitten en waar te nemen. De tijd vliegt, er is nog zoveel dat ik graag zou willen doen en het is zó verleidelijk om alsmaar door te gaan. Nog even dit en nog even dat.

En dan bedenk ik me: hoe drukker je het hebt, des te harder het nodig is om een rustpauze in te lassen, om stil te zijn en waar te nemen. Ik volg m’n gevoel, neem tijd en richt de aandacht naar binnen: stil zijn, waarnemen, mediteren. Ik laat me niet afleiden door het lawaai in m’n hoofd of door het stemmetje dat me aanspoort iets te ondernemen.

Het systeem heeft even tijd nodig om uit de druk-druk-druk modus te komen. Heel bewust adem ik rustig in en uit. Om helemaal tot rust te komen, zowel lichamelijk als geestelijk, gebruik ik de adem als anker. Ik kijk naar alles wat voorbij komt. Het mag er zijn, ik ga nergens op in. En weg is het: de gedachte, het gevoel, de emotie, het geluid, het lawaai in mijn hoofd. En dan komt de stilte…

In de yoga- en meditatielessen gebruikte ik de sneeuwbol als metafoor. Wanneer er flink geschud is aan de sneeuwbol duurt het even voordat alle ‘sneeuwvlokken’ gedaald zijn en de rust volledig is wedergekeerd. Zo is het ook met de drukte in je hoofd. Hoe lang het duurt voor de drukte gezakt is? Dat verschilt per persoon. De een heeft meer bagage of stapt gemakkelijker over de dingen heen. De een is de ander niet. Het wordt steeds gemakkelijker naarmate je het vaker doet. Oefening baart kunst.

Stilte is niet de afwezigheid van geluid. Stil zijn is je niet laten afleiden door het lawaai in je hoofd.

Stil zijn en waarnemen is tijd nemen om lichaam en geest tot rust te brengen, zodat je ongekleurd naar jezelf kunt kijken. Voorbij ingesleten patronen, meningen en oordelen. Het onbewuste bewust maken. Het doorgronden van het ik-mechanisme dat altijd iets wil, naar iets verlangt of iets moet en zich laat (ver)leiden door de buitenwereld. Ontdek wat er écht toe doet en laat je niet (af)leiden door druk van buitenaf. Maak ruimte om stil te zijn. In stilte ontvouwen zich de mooiste inzichten.

Stil zijn en waarnemen is een belangrijk onderdeel in de retraite Herbronnen.

Stil zijn en waarnemen