Van nature spiritueel

De natuur doet iets met me. Mijn mooiste en diepste spirituele ervaringen vinden in de natuur plaats. De schoonheid van de natuur raakt me, ik heb geleerd te luisteren naar de tekens van dieren. Je openstellen voor de natuur, is je ontvankelijk maken voor je ware natuurlijke aard.

Op een warme zomerdag was het kwik tot 40 graden gestegen en loom van de warmte werd ik een zoete geur gewaar, die me aan jasmijn deed denken. Mijn neus volgend bleek het de buddleja te zijn.


Diens bijnaam vlinderstruik is geen valse belofte. De vele vlinders die door deze struik worden aangetrokken zijn een lust voor het oog. Ik heb iets met vlinders. Meestal zijn het vlinders die me bijstaan wanneer ik hulp nodig heb, ze wijzen me de weg – letterlijk en figuurlijk – of behoeden me voor onheil. Maar dat zijn verhalen voor een andere blog.

Overigens hebben alle ontmoetingen met dieren een betekenis. De vraag is: kan je je daarvoor openstellen? Kun je de tekens van de natuur zien?


Wanneer je je ergens voor kunt openstellen, is het tegenovergestelde, namelijk je zelf ergens voor afsluiten, ook een mogelijkheid. We hebben altijd de keuze. Helaas zijn we ons dat niet altijd bewust en nemen we veel voor lief. Dit bericht gaat over spiritualiteit. Daar is niets bovennatuurlijks aan. Spiritualiteit is het verruimen van het bewustzijn. Dat brengt je een stapje dichter bij bewust zijn.

Overigens is het voor mij een overwinning dat ik het woord spiritualiteit gebruik. Jarenlang gingen mijn tenen krommen bij het woord spiritueel. In een ver verleden bewandelde ik een spiritueel pad, althans dat dacht ik. Het tegendeel bleek waar toen ik na een aantal ontdekkingen van een koude kermis thuis kwam. Daarna kon ik het woord spiritueel maar niet loskoppelen van zweverigheid en geheimzinnigheid. Het ontbrak me destijds aan een goed onderscheidingsvermogen om het kaf van het koren te scheiden. Tenslotte sloot ik me af voor al het spirituele en leefde mijn leven, vol overgave stortte ik mij in aardse geneugten en beleefde een bijzonder leuke en leerzame tijd. Desondanks bleef er onderhuids iets knagen. Zo van: is dit nu echt alles wat er is?

Spiritualiteit is het verruimen van het bewustzijn

Tijdens de yoga docentenopleiding werd mijn belangstelling voor het spirituele weer aangewakkerd. De lessen Indische filosofie hadden mijn volle aandacht. Non-dualiteit was voor mij een nieuw begrip en aanvankelijk een vaag en abstract verhaal. Wanneer de leerling zover is verschijnt de meester, zo luidt een bekend gezegde. Aan het eind van een moeizaam gesprek over spiritualiteit drukte een kennis mij twee boeken van Krishnamurti in handen en zei: als jij dit begrijpt, dan mag je het mij komen uitleggen.

Door die boeken te lezen viel alles op z’n plek, het voelde als thuiskomen. Zijn boek Vrijheid en Meditatie maakt non-dualiteit een stuk duidelijker. Wat mij werkelijk heeft doen begrijpen wat non-dualiteit inhoudt is mijn eenheidservaring. Een diepe spirituele ervaring waarin er, om met de woorden van Krishnamurti te spreken, geen afstand meer was tussen de waarnemer en het waargenomene, toen de denker ophield met denken. Duidelijker kan het niet verwoord worden.

In vele eeuwenoude Indische heilige geschriften wordt meditatie aanbevolen om Absolute Eenheid te bereiken. Volgens Pantajali, de grondlegger van de raja yoga, is het stilleggen van de werveling van de gedachten het eerste doel van yoga, waarna verdere verdieping in de meditatie bereikt kan worden dat zal leiden tot Eenheid. Met andere woorden, ook in een dualistische kijk op het leven is het bereiken van Eenheid het hoogst haalbare.

Wanneer je in de natuur bent en openstaat voor al dat is, vallen de sluiers van illusies weg.

Van nature spiritueel

Mijn ervaring met Eenheid vond plaats in de natuur! Vroeg in de ochtend op een mooie winterdag waren de bomen en struiken bedekt met een laag rijp wat een feeërieke aanblik gaf. Ik werd diep getroffen door zoveel moois, het maakte me nederig en op het moment dat ik me bedacht dat de Schepping een prachtige Natuur heeft, stroomde er vanuit mijn hart een energie die alsmaar ruimer werd en tenslotte Allesomvattend. Er waren geen twee. Er was geen afstand tussen de waarnemer en het waargenomene, de denker hield op met denken. Een grenzeloos en allesomvattend Bewust Zijn. Eenmaal terug in de dualiteit, heb ik mij nog lang verbaasd over de afstand tussen mij en objecten die ik waarnam, een afstand die ik als enorm groot ervoer en ik vond het vooral onbegrijpelijk dat men met zoveel afstand kan leven, terwijl de afwezigheid van afstand heel natuurlijk voelde. Mijn ervaring is niet uniek. Velen zijn me al voorgegaan en ik hoop van harte dat velen volgen.

Laten we zuinig zijn op de natuur, op haar schoonheid, haar helende werking en de mogelijkheid die zij biedt tot diepgaande en allesomvattende spirituele en mystieke ervaringen. Mensen zijn van nature spirituele wezens. Je hoeft niet jarenlang op een yogamatje te zitten of diep in een grot te mediteren om inzicht te verwerven. Wanneer je in de natuur bent en openstaat voor al dat is, vallen de sluiers van illusies weg. Einstein zei: kijk diep de natuur in en je zult alles begrijpen. De natuur doet iets met je, ze brengt je dichter bij jezelf en je ware natuur. Stap voor stap ga je inzien dat ‘ik’ een illusie is. Kan je je daarvoor openstellen?



Dit bericht is een update en eerder gepubliceerd op 28-07-2019 | www.centredusilence.com

Van nature spiritueel